Plebania to ciąg budynków rozciągających się po północnej stronie kościoła pw. Wniebowzięcia NMP w Żukowie. Jej najstarsze elementy to zabudowania gospodarcze dawnego klasztoru sióstr norbertanek żukowskich: spichlerz oraz główna brama wjazdowa, których początki powstania datuje się na wiek XIV. Jej młodszy fragment, przylegający bezpśrednio do ściany świątyni, powstał w XIX wieku i ozdobiony został od strony placu długim, zadaszonym balkonem. Obiekt ten zastąpił starszy gmach, w którym zamieszkiwali pierwotnie opiekujący się klasztorem norbertanek ojcowie norbertanie pochodzący kolejno z klasztorów w Ołbinie i Witowie, a następnie księża diecezjalni. Taką też  funkcję spełnia i dziś. Najpiękniejszym elementem wnętrza ciągu budynków plebanii jest duża, sklepiona sala, z jednym filarem pośrodku, pełniąca pierwotnie funkcję refektarza norbertanów i odwiedzających klasztor żukowski gości.